บทที่ 66 คำที่รอมานาน

ปาริฉัตรหยุดอยู่ข้างโต๊ะ มือที่จับสายกระเป๋าค่อยๆ คลายออก แต่ยังไม่ได้หันกลับมาทันที

เสียงรถแล่นผ่านจุดรับส่งดังอยู่ด้านหลัง พร้อมพัฒน์ยังนั่งอยู่ตรงเดิม เขาพูดคำนั้นออกมาแล้วกลับไม่พูดอะไรต่อ ราวกับเพียงเท่านั้นก็น่าจะทำให้เธอเข้าใจทุกอย่าง

“เมื่อกี้พี่พร้อมพูดว่าอะไรนะคะ”

“พี่บอกว่ารัก”

ปาริฉัตรหั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ